کرسی ترویجی ازدواج پیرامون سایر ادیان از منظر فقه اسلامی با تاکید بر قاعده

پژوهشگر مقیم پژوهشکده زن و خانواده، تأکید کرد: قرآن و روایات نکاح همه ادیان و اقوام را می‌پذیرد، در قرآن کریم تعابیری مانند امراة فرعون و امراة نوح و … به کار رفته است همچنین روایاتی از ائمه(ع) مانند لکل قوم نکاح داریم که بیانگر پذیرش نکاح اقوام و ادیان دیگر است.

به گزارش روابط عمومی پژوهشکده زن و خانواده، رضا پورمحمدی، پژوهشگر مقیم پژوهشکده زن و خانواده، 26 آذرماه در نشست علمی ازدواج پیروان سایر ادیان از منظر فقه اسلامی با تأکید بر قاعده «لکل قوم نکاح» که از سوی پژوهشکده زن و خانواده برگزار شد، گفت: آنچه سبب شد تا به این موضوع در قالب یک مقاله بپردازم، سؤال فردی بود که از آیت‌الله تبریزی پرسید: بنده در خانواده غیرمسلمان در آلمان به دنیا آمدم و خانواده بنده هم مسلمان نبودند و ازدواج والدینم از طریق ثبت در شهرداری آلمان انجام شده است؛ الان بنده طلبه شده‌ام و بعد از ۲۰ سال قصد برگشت به کشورم و تبلیغ اسلام را دارم، آیا می‌توانم امام جماعت باشم؟ چون شرط امامت جماعت این است که فرد ولدالزنا نباشد؛ این سؤال نماینده یک پرسش عمومی است و آن اینکه ازدواج سایر ادیان و اقوام و نظام حقوقی که مطابق با قوانین اسلامی نیست، حکم ازدواج صحیح را دارد یا خیر؟.
وی افزود: فردی از امام صادق(ع) در مورد مردی مجوس که نسبت زنا به او داده شده، سؤال پرسید و گفت این شخصی که به او نسبت زنا می‌دهند با خواهرش و مادرش ازدواج می‌کند که امام(ع) فرمودند درست است که طبق دین ما این کار جزء شنیع‌ترین امور است ولی برای آنها و طبق فرهنگشان جایز است.
این پژوهشگر با بیان اینکه در روایات بیان شده است که «لکل قوم نکاح» یعنی هر قومی، نکاح مخصوص خود را دارد، اظهار کرد: برخی خدمت امام صادق(ع) رسیده و در مورد تفاوت در قوانین اهل سنت در بحث ازدواج با قوانین شیعه و تعارض بین این دو را بیان کرده‌ و امام در جواب بر این قاعد تصریح فرموده‌اند. امام(ع) در تنظیم روابط اجتماعی بر این قاعده کلی تأکید فرمودند.